In deze aflevering praten we met Louis Verrees en Carlo Passini over hun allereerste werkdag in de mijn. Over de lift naar beneden, de geur, de spanning en het zoeken naar je plaats ondergronds.
Het was ook voor ons een bijzondere opname. De eerste keer dat we gasten rond de tafel ontvingen in het Mijndepot van Waterschei. Warm, rustig en zoals we het voor ogen hadden.
Tussen de verhalen klinkt een persoonlijk eerbetoon aan Freddy, die de inspiratie was voor deze podcast en wiens stem we graag hadden vastgelegd.
🎧 Luister mee naar herinneringen die blijven hangen en ontdek hoe een eerste werkdag het begin werd van een leven in de mijn.
De opname van deze aflevering was geen gewone start. Het was de eerste keer dat Wesley en ik samen rond de tafel zaten met echte mijnwerkers om verhalen op te nemen. We hadden al een introductieaflevering gemaakt, maar dit voelde als het echte begin. Nieuw, spannend, en vooral: bijzonder.
Hij zou eigenlijk mee aan tafel zitten als ere co-host. Ik had het plan om hem zeker twintig afleveringen bij ons te houden en daar heel seizoen 1 van te maken. Dat is niet gelukt. Maar ik had hem beloofd dat we met dit project verder zouden gaan. En dat doen we, met heel ons hart.
Deze opname, twee dagen na zijn uitvaart in intieme kring in het Mijndepot, voelde als een warm eerbetoon. Alsof hij toch ergens mee aan tafel zat.
Freddy Auwerx
✽ 22 december 1956 — ✝︎ 26 november 2025
Louis Verrees en Carlo Passini waren onze allereerste gasten. Twee mannen die het mijnverleden niet alleen kennen, maar belééfd hebben. Louis als gids en oud-mijnwerker met een indrukwekkende loopbaan. Carlo als technisch man, garagewerker en reddingswerker.
We zaten met hen rond de ronde tafel in het Mijndepot. De sfeer was warm en rustig. Geen studio, geen perfecte stiltes, maar een plek waar de mijn nog leeft. Het geroezemoes op de achtergrond, bezoekers die binnen en buiten liepen, het zachte geklik van tassen en glazen. Voor sommigen misschien geluid, voor ons erfgoed.
Die dag was het zelfs rustiger dan anders. De opnamekwaliteit was verrassend helder. Maar dat typische leven van het Mijndepot blijft een deel van ons verhaal.
Het voelt alsof je even mee binnenwandelt in een echte mijnsetting.
Louis en Carlo namen ons mee naar hun beginjaren.
De lift die 45 km per uur omhoog en omlaag raasde.
De eerste keer ondergronds stappen en voelen hoe de druk op je oren slaat.
De enorme kleedkamers met honderden kasten waar je je nummer maar beter niet vergat.
De geur van olie, kolen en werk.
Mijn vader vertelde vroeger altijd het verhaal dat hij op zijn eerste werkdag terug boven kwam en zijn kastnummer kwijt was. Die verwarring en overweldiging herken je meteen als je de mannen hoort vertellen.
Louis sprak over de leerpijlers, de monitors, de eerste echte taken. Over afsteken, stempels zoeken, zuivermaken, nachtpost, opleiding, doorgroeien.
Carlo vertelde een onverwacht komisch sollicitatieverhaal, waar zijn vader hem letterlijk verboden had in de mijn te werken. En toch is hij er twintig jaar gebleven. Omdat de job hem lag. Omdat hij zijn plek vond.
En dan was er nog de wereld van het reddingswerk. Een onderwerp waar we later zeker een volledige aflevering aan willen wijden. De strengheid van de opleiding, de zware oefeningen, echte interventies, de hitte, de moed. Louis en Carlo raakten dit nu al aan, maar dat smaakt naar meer.
Deze aflevering draagt zijn naam, zijn verhaal en zijn inspiratie.
Het voelt belangrijk om dat uit te spreken. Freddy was de drijfveer achter dit project. Hij wou dat de verhalen van de mijn voortleefden, dat ze niet verloren gingen. En hoewel we zijn stem jammer genoeg nooit hebben kunnen opnemen, is zijn aanwezigheid voelbaar in alles wat we doen.
Louis en Carlo hebben deze aflevering gedragen. Hun eerlijkheid, warmte en zin voor detail maakten dit een start die we nooit hadden durven dromen.
We kijken er naar uit om hen opnieuw uit te nodigen voor toekomstige afleveringen, want deze mannen zitten vol verhalen.
