In deze eerste aflevering stellen Wesley en ik (David) onszelf voor en vertellen we hoe De Schacht van ons Verleden is ontstaan.
Tussen het geroezemoes van het Mijndepot praten we over onze roots, onze band met de mijn en waarom we vinden dat die verhalen niet verloren mogen gaan.
Het is geen geschiedenisles, maar een warme babbel over mensen, herinneringen en kameraadschap - met de geur van steenkool en koffie nog in de lucht.
🎧 Luister mee naar het begin van een reeks die het Limburgse mijnverleden weer tot leven brengt.
Vandaag was het eindelijk zover: onze allereerste opname van De Schacht van ons Verleden, recht uit het hart van het Mijndepot in Waterschei.
Een bijzonder moment, want Wesley en ik liepen al maanden rond met dit idee - en nu klonk het voor het eerst écht door de microfoons.
We kozen niet zomaar voor het Mijndepot als vaste plek. Hier voel je letterlijk de geschiedenis onder je voeten. De ruimte straalt warmte uit, en terwijl wij praten hoor je soms een lach, een glas dat wordt neergezet of een oud-mijnwerker die een verhaal deelt. Dat hoort erbij. Dat is het Mijndepot — en precies die sfeer willen we vasthouden in onze podcast.
Ik ben David Auwerx, zoon van een trotse mijnwerker. Mijn vader - die vandaag trouwens bij de opname zat - werkte vroeger zelf in de mijn en is nu gids in het depot.
Naast mij zit Wesley Cops, goeie vriend, creatieve kompaan en, niet toevallig, afstammeling van de mijnwerker die ooit de allereerste steenkool bovenhaalde in Winterslag.
We kennen elkaar al bijna twintig jaar. Van muziek maken tot buren worden, en nu dus ook podcastpartners.
De inspiratie komt uit het leven hier in Genk. Iedereen kent wel iemand met een link naar de mijn - een vader, een grootvader, een buurman.
Toch verdwijnen de verhalen langzaam. De generatie die het zelf heeft meegemaakt, wordt kleiner, en met hen verdwijnt een stukje van onze identiteit.
Tijdens de coronaperiode fietsten Wesley en ik langs oude mijnmonumenten. Toen dachten we allebei hetzelfde: dit mag niet verloren gaan.
We wilden iets doen dat verhalen bewaart, maar ook mensen samenbrengt. En zo ontstond De Schacht van ons Verleden.
Onze podcast is geen droge geschiedenisles. We willen de mensen laten spreken:
de kompels, hun gezinnen, de vrouwen van toen, de kinderen van nu.
We praten over de cité, de taal, de kameraadschap en de humor.
Want achter elk zwaar verhaal schuilt warmte, trots en een lach.
Zoals ik tijdens de opname zei:
We hebben hier in Limburg iets unieks.
Zelfs de natuur is gevormd door de mijn.
De terrils, de bossen, de verhalen - alles ademt verleden én toekomst.
Elke aflevering krijgt een eigen thema. Soms luchtig, soms serieus, maar altijd oprecht.
We nodigen gasten uit die het zelf hebben meegemaakt of er van dichtbij mee verbonden zijn.
We willen luisteren, lachen en leren - over het leven onder én boven de grond.
Via onze website podcast.mijndepot.be kan iedereen meedoen.
Je kunt er afleveringen beluisteren, maar ook je eigen verhaal insturen.
Wie weet hoor je jezelf binnenkort terug in een van onze afleveringen.
Zoals Wesley het mooi verwoordde:
We gaan niet alle feiten van de mijn vertellen.
We willen de verhalen brengen van de mensen -
die de mijn gemaakt hebben tot wat ze was.
Ja, we waren zenuwachtig en hadden een spiekbriefje bij de hand,
maar het voelde vanaf het eerste moment juist.
Alsof deze plek precies gemaakt is voor dit soort gesprekken.
We hopen dat onze luisteraars niet alleen via hun koptelefoon meeleven,
maar ook zelf de stap zetten naar het Mijndepot -
om de sfeer te voelen, een gids te horen vertellen,
en misschien een pint te drinken tussen de verhalen.